xariseto.gr - Εδώ δεν πετάμε, χαρίζουμε!

Animal Bank

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Φιλόζωοι Εργαζόμενοι στον ΟΠΑΠ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Παρασκευή 19/2/2010

Ο ΟΠΑΠ μεταφέρθηκε στο Περιστέρι επί της Λεωφόρου Κηφισού 62 από το έτος 2004. Τον ίδιο χρόνο πίσω από το κτίριο της διοίκησης στην οδό Οικονομίδου άρχισε να μαζεύεται μια μικρή ομάδα από τέσσερα σκυλάκια με τα ονόματα Ντουρέ-Κεφάλας-Ανδριάνα-Όλγα. Τα σκυλάκια αυτά υιοθετήθηκαν αμέσως από μια ομάδα φιλόζωων εργαζομένων του ΟΠΑΠ και ειδικά των φυλάκων του που φύλαγαν το απέναντι παρκινγκ και έγιναν τα σκυλιά του ΟΠΑΠ. Ήταν πολύ συντροφικά και καλοί φύλακες, οι εργαζόμενοι της φύλαξης μπορούσαν να είναι ήσυχοι ότι εάν κάτι δεν πήγαινε καλά, τα σκυλιά θα τους ειδοποιούσαν γαβγίζοντας τους και ότι θα τους προστάτευαν σε μια δύσκολη στιγμή. Όπως και έκαναν 6 ολόκληρα χρόνια φυλάγοντας τον ευαίσθητο χώρο πίσω από τον ΟΠΑΠ. Το μόνο που ζήταγαν τα 4 σκυλιά ήταν λίγη αγάπη και συντροφιά. Προβλήματα κατά καιρούς υπήρχαν με ελάχιστους υπάλληλους που πάντα ξεπερνιόντουσαν δείχνοντας κατανόηση στο πρόβλημα της φύλαξης του χώρου πίσω από τον ΟΠΑΠ και της ασφάλειας των εργαζομένων.

ΑΝΤΡΙΑΝΑ
Τα προβλήματα άρχισαν ουσιαστικά από το περασμένο καλοκαίρι (2009) όταν η Όλγα ένα βελγικό λυκόσκυλο πέθανε κάτω από «αδιευκρίνιστες συνθήκες». Συνεχίστηκαν όταν το βράδυ της Τετάρτης 16/12/2009 και ώρα 21:55 μμ. περίπου ένας υπάλληλος του ΟΠΑΠ οδηγώντας ιδιωτικό αυτοκίνητο (Μάρκας Audi, Α3, σκούρου χρώματος). Ο οποίος βγαίνοντας με το συγκεκριμένο αμάξι από το υπόγειο παρκινγκ του κτιρίου του ΟΠΑΠ στην οδό Οικονομίδου με δεξιά κατεύθυνση πάτησε με τους τροχούς του, τελείως αδικαιολόγητα παρόλο που μπορούσε να το αποφύγει, το Ντουρέ ένα ποιμενικό σκυλί. Το δύστυχο σκυλί το μόνο κακό που είχε κάνει ήταν να κάθεται στην άκρη του δρόμου πλάι στο πεζοδρόμιο και να κοιμάται. Παρόλο που ο Ντουρέ προσπάθησε να αποφύγει το αμάξι, δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Γιατί ο ασυνείδητος οδηγός το οδηγούσε καταπάνω του με αποτέλεσμα να σπάσει το μπροστινό δεξί ποδαράκι του σκυλιού. Μετά από αυτή την αποτρόπαια πράξη του ο οδηγός θα μπορούσε καλοπροαίρετα να σταματήσει και να ελέγξει την κατάσταση του σκυλιού και να το βοηθήσει, αντί αυτού πάτησε τέρμα γκάζι και έφυγε με ιλιγγιώδη ταχύτητα από την οδό Οικονομίδου για να μην τον αντιληφθούν και κρατήσουν τον αριθμό κυκλοφορίας του. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει την πρόθεση του οδηγού, που ήταν να οδηγήσει το αμάξι του επίτηδες καταπάνω στο σκυλί για να το πατήσει, ενώ μπορούσε να το αποφύγει. Το δύστυχο σκυλί έπεσε στο δρόμο σφαδάζοντας-κλαίγοντας από τους πόνους. Συνάδελφοι που ήταν μπροστά στο συμβάν και άλλοι που εργάζονταν στην εταιρεία βγήκαν από το κτίριο για να δουν τι συνέβαινε και βρήκαν το σκυλί σε άσχημη κατάσταση και προσπάθησαν να του παρέχουν τις πρώτες βοήθειες, μάταια όμως η ζημιά είχε γίνει. Για αυτό το λόγο το σκυλί μεταφέρθηκε στο ΔΙΚΕΠΑΖ για νοσηλεία από τις 17/12/09 έως τις 9/2/10 για να γίνει «καλά» το ποδαράκι του όπου και επέστρεψε στο χώρο διαμονής του στην οδό Οικονομίδου πίσω από τον ΟΠΑΠ.

ΝΤΟΥΡΕ
Όμως συνέβησαν και κάποια άλλα ευτράπελα τα οποία αξίζει να τα αναφέρουμε: Την επόμενη,ες ημέρα,ες κάποιοι συνάδελφοι-εργαζόμενοι στον ΟΠΑΠ προσπάθησαν να μάθουν τι ακριβώς είχε γίνει το συγκεκριμένο βράδυ. Μάταια όμως! Όταν ρώτησαν τους υπάλληλους της εταιρείας φύλαξης ΑΣΠΙΣ (ISS) που φυλάει τον ΟΠΑΠ και ειδικά αυτούς που ήταν παρόντες στο περιστατικό με το Ντουρέ για το ποιος ήταν ο οδηγός ή ο αριθμός κυκλοφορίας του Audi, Α3 που μακέλεψε το σκυλί. Είπαν ότι δεν ήξεραν, δεν πρόλαβαν να δουν!! Το χειρότερο που είπαν, όμως. Είναι ότι το αμάξι δεν βγήκε από τον ΟΠΑΠ, αλλά ήταν διερχόμενο από τον δρόμο (οδό Οικονομίδου). Ψέμα πέρα για πέρα. Αυτό το είπαν για να ρίξουν στάχτη στα μάτια μας κατ' υπόδειξη κάποιων ανώτερων υπαλλήλων ή διευθυντών του ΟΠΑΠ. Δηλαδή προσπάθησαν να "συγκαλύψουν" το γεγονός για να μην αναζητηθούν ευθύνες για την πρόκληση των σωματικών βλαβών του Ντουρέ. Υπογραμμίζουμε επίσης ότι το σχετικό έγγραφο Εισόδου-Εξόδου της πύλης του παρκινγκ «εξαφανίστηκε μυστηριωδώς». Μιλάμε για πλήρη συγκάλυψη!!!
Από τις 5 Ιανουαρίου (του 2010) άρχισαν να δίνονται εντολές (προφορικά και όχι εγγράφως) σε υπαλλήλους και καθαριστές, ίστριες του ΟΠΑΠ από κάποιους διευθυντές της ΟΠΑΠ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ και συγκεκριμένα τους Γιώργο Μαρκόπουλο (από το καλοκαίρι είχε πει να φύγουν, αλλά τον είχαμε σταματήσει) και την Χριστίνα Πάτση «να μην ταΐζει κανείς τα σκυλιά», έξω από το κτίριο του ΟΠΑΠ στο δρόμο και «όποιος τα ταΐζει να σημειώνουν το όνομα του και να τους το λένε». Ήταν μια πράξη εκφοβισμού και τρομοκράτησης των εργαζομένων που τους διέσπασε σε "φιλόζωους" και "μη φιλόζωους". Μάλιστα κατ'εντολή κάποιοι υπάλληλοι που δεν θέλουμε ούτε συναδέλφους μας να τους αποκαλέσουμε στήνονται με τις ώρες στα παράθυρα του κτιρίου του ΟΠΑΠ (ως ρουφιάνοι) και παρακολουθούν μην πάει κανείς και ταΐσει στο δρόμο τα άμοιρα σκυλάκια. Όποιος το κάνει μπαίνει στη black list και κινδυνεύει να χάσει την δουλειά του.
Ένας νομικός σύμβουλος του ΟΠΑΠ στα μέσα Ιανουαρίου έπιανε τους φύλακες και τους σεκιουριτάδες και τους έλεγε «να μην αφήνουν τα σκυλιά να πλησιάζουν το κτίριο του ΟΠΑΠ και να τα διώχνουν, καθώς και να μην τα ταΐζουν». «Όποιος είναι φιλόζωος να τα πάρει στο σπίτι του».
Την Παρασκευή 5/2/10 και ώρα 4:00 μμ. περίπου η Χριστίνα Πάτση όταν σχόλασε από τον ΟΠΑΠ βγήκε στο πεζοδρόμιο της οδού Οικονομίδου και πήρε ένα αλουμινένιο πιατάκι με σουβλάκια που είχε αφήσει κάποιος υπάλληλος για να φάνε τα σκυλιά και τα πέταξε στο κάδο απορριμμάτων.
Μια πράξη όχι τυχαία, γιατί την Τρίτη 16/2/10 προχθές δηλαδή, το απόγευμα στις 6:00 μμ. ρίξανε φόλες πίσω από τον ΟΠΑΠ με αποτέλεσμα να δηλητηριαστεί ο Κεφάλας (το ρουντβάιλερ). Το σκυλί λίγο μετά της 6:00 μμ. άρχισε να κάνει εμετούς και να παραπατάει, μέχρι που έπεσε κάτω και έτρεμε ολόκληρο. Τότε δυο εργαζόμενοι «ευαισθητοποιήθηκαν» και μετέφεραν το σκυλί με ένα αμάξι σε κοντινό κτηνιατρικό ιατρείο του Περιστερίου, έστω και καθυστερημένα. Μάταια όμως γιατί εκεί διαπιστώθηκε απλά ο θάνατος του και ο κτηνίατρος παρέδωσε πίσω το πτώμα του άτυχου ρουντβάιλερ όπου το πήραν οι δυο εργαζόμενοι και το έφεραν στον ΟΠΑΠ για να το πετάξουν στο κάδο απορριμμάτων του ΟΠΑΠ.
Εδώ βέβαια προκύπτουν κάποια ερωτηματικά; Γιατί ο κτηνίατρος παρέδωσε το νεκρό σκυλί; Αντί αυτού δεν έπρεπε να πάει για υγειονομική ταφή όπως προβλέπεται. Οι εργαζόμενοι πως πέταξαν το πτώμα στα σκουπίδια; Είναι επικίνδυνο για την δημόσια υγεία και άσχημο για το σκυλί που ξέραμε. Τον Κεφάλα οι άνθρωποι τον σκότωσαν δυο φορές, μια με την φόλα και μια με το πέταγμα του στα σκουπίδια.

ΚΕΦΑΛΑΣ
Ύστερα από αυτό το συμβάν κάποιοι εργαζόμενοι ενημερώσαμε το δήμο Περιστερίου και το ΔΙΚΕΠΑΖ για να μεταφερθούν τα εναπομείναντα δυο σκυλιά (Ντουρέ-Ανδριάνα) στο ΔΙΚΕΠΑΖ, όπου χτες Πέμπτη 18/2/10 τα πήγαν εκεί για να μην φάνε και αυτά φόλα, μέχρι ότου βρεθεί μια λύση.
Είναι όμως δυνατό αυτοί οι λίγοι διευθυντές-δικηγόροι-μόνιμοι που παίρνουν πάνω από 100.000 ευρώ ετησίως που συμμετέχουν σε επιτροπές με 17.000 ευρώ μηνιαίως να ασχολούνται για το κακό των αδέσποτων σκυλιών. Αντί να ασχολούνται με τον ΟΠΑΠ και την επερχόμενη οικονομική κρίση και τις συνέπειες της, σε αυτόν και την συρρίκνωση του τζίρου του που ενδέχεται να είναι καταστροφική. Τόσο μυαλό έχουν;
Αυτό που γίνεται στον ΟΠΑΠ τις τελευταίες ημέρες είναι καθαρός φασισμός, έχει καταργηθεί ο ν.3170/03 και το σύνταγμα. Απαγορεύουν να εκφράσουμε την αγάπη μας και το συναίσθημα μας στα αδέσποτα σκυλιά. Μας υποχρεώνουν να τα κυνηγάμε, ενώ αυτά μας φυλάνε και μας προστατεύουν.
Μιλάμε για τον ολοκληρωτικό φασισμό μιας πολυεθνικής εταιρείας. Για σχιζοφρενείς και μανιοκαταθλιπτικούς που με την λιγοστή εξουσία που διαθέτουν καταστρέφουν όσα περισσότερα μπορούν.

Ζητάμε την συμπαράσταση σας, να μοιράσετε την καταγγελία σε όσους περισσότερους μπορείτε.
Να ενημερωθούν τα κανάλια, οι εφημερίδες για να πάρει το θέμα μεγάλη έκταση. Το ευαίσθητο σημείο του ΟΠΑΠ είναι τα κέρδη του (τζίρος) και οι μέτοχοι του. Έτσι θα ασκηθεί πίεση.

Φιλόζωοι Εργαζόμενοι στον ΟΠΑΠ

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2010

Θύρα 7: Είκοσι εννέα χρόνια από την «μαύρη» επέτειο του Θρύλου



Είκοσι εννέα χρόνια πέρασαν, από την αποφράδα εκείνη ημέρα, όπου η ασυνειδησία και η έλλειψη επαγγελματισμού κάποιον, στοίχησε τη ζωή σε 21 νέα παιδιά, τα οποία καταπατήθηκαν, μπροστά σε σφραγισμένες πόρτες, από τις ορδές των ενθουσιασμένων φιλάθλων, κατά την έξοδό τους από το στάδιο «Καραϊσκάκη».

Είκοσι μία οι χαμένες ζωές, 55 στο σύνολό τους οι τραυματίες, χιλιάδες τ’ αναπάντητα ερωτήματα. Όσοι «έφυγαν» είχαν τον Ολυμπιακό στην καρδιά και στο μυαλό. Στο στόμα όμως έφτασε μόνο η κραυγή αγωνίας: «Φίλε, τράβα με. Σκάω! Πεθαίνω!». Και τότε το κόκκινο έτρεξε στα σκαλοπάτια. Όμως δεν ήταν το κόκκινο της χαράς και του θριάμβου, ήταν το κόκκινο του αίματος, το κόκκινο του θανάτου. Μετά σιωπή.

Ανάμεσα στους πεσόντες και ένας οπαδός της ΑΕΚ, που ακολούθησε τα φιλαράκια του στο γήπεδο, αγνοώντας τη διχόνοια και στηρίζοντας τη φιλία. Κι αυτού το αίμα ανακατεύτηκε κατακόκκινο με των υπολοίπων. Ανάμεσα στους πεσόντες και μια κοπέλα, η Ζωγραφούλα. Όνομα και πράγμα. Πανέμορφη και μόλις είκοσι τριών ετών. Ακόμη ένα θύμα στα «χαρακώματα».

Είκοσι εννέα χρόνια μετά, 8 Φεβρουαρίου 2010, ο Πειραιάς κι ο Ολυμπιακός πενθούν. Για ακόμη μια φορά, το κλίμα ήταν συγκινητικό και πολλές φορές ανατριχιαστικό. Το μνημείο της «Θύρας 7» γέμισε στεφάνια και κεριά, ενώ σπαραξικάρδια συνθήματα, όπως το «αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε», δονούσαν τον τόπο, θυμίζοντας κανείς δεν ξέχασε τα 20 παλικαράκια και την κοπελιά, που έχασαν τόσο άδοξα τη ζωή τους.


Το χρονικό ενός θριάμβου που έγινε όλεθρος


Οκτώ Φεβρουαρίου στα Χίλια Εννιακόσια Ογδόντα Ένα. Ντέρμπι μεταξύ Ολυμπιακού και ΆΕΚ. Προηγείται ο Θρύλος με 6-0. Θρίαμβος! Το πανηγύρι έχει ξεκινήσει προ πολλού.

16:58. Πολλοί από τους οπαδούς σπεύδουν να βγουν έξω προκειμένου να μεταβούν στην Θύρα 1 και να υποδεχτούν τους νικητές. Κάποιος γλιστρά σε ένα μαξιλαράκι και κατρακυλά στα σκαλοπάτια. Η πόρτα εξόδου είναι κλειστή ή μισάνοιχτη (ποτέ δεν ξεκαθαρίστηκε) κι έτσι δεκάδες άτομα, έπεσαν ο ένας πάνω στον άλλο και ποδοπατήθηκαν, αφού τους πρώτους ακολουθούσαν εκατοντάδες ανυποψίαστου κόσμου.

17:03: Πέντε λεπτά μετά, κάποιοι αστυνομικοί πέτυχαν να απεγκλωβίσουν πολύ κόσμο, ξεριζώνοντας ένα τουρνικέ.

17:15: Νεκροί και τραυματίες μεταφέρονται εσπευσμένα στο Τζάνειο νοσοκομείο Πειραιά.

Μία από τις μαύρες σελίδες στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου μόλις γράφτηκε!


Οι 21 αδικοχαμένοι της Θύρας 7


Με τους μισούς από τους νεκρούς, να μην ξεπερνούν την τρυφερή ηλικία των 20 χρόνων, ο Πειραιάς και οι «κόκκινοι» φίλαθλοι, για μια ακόμη φορά τίμησαν τους:

Παναγιώτης Τουμανίδης (14 ετών)
Κώστας Σκλαβούνης (16 ετών)
Ηλίας Παναγούλης (17 ετών)
Γεράσιμος Αμίτσης (18 ετών)
Γιάννης Κανελλόπουλος (18 ετών)
Σπύρος Λεωνιδάκης (18 ετών)
Γιάννης Σπηλιόπουλος (19 ετών)
Νίκος Φίλος (19 ετών)
Γιάννης Διαλυνάς (20 ετών)
Βασίλης Μάχας (20 ετών)
Ευστράτιος Λούπος (20 ετών)
Μιχάλης Κωστόπουλος (21 ετών)
Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου (23 ετών)
Σπύρος Ανδριώτης (24 ετών)
Κώστας Καρανικόλας (26 ετών)
Μιχάλης Μάρκου (27 ετών)
Κώστας Μπίλας (28 ετών)
Αναστάσιος Πιτσόλης (30 ετών)
Αντώνης Κουρουπάκης (34 ετών)
Χρήστος Χατζηγεωργίου (34 ετών)
Δημήτριος Αδαμόπουλος (40 ετών)


Πιστοί στο ραντεβού


Το «παρόν» στο ραντεβού με την ιστορία, έδωσε όπως κάθε χρόνο, η ηγεσία του Ολυμπιακού, σύσσωμη η ποδοσφαιρική ομάδα, ενώ την ομάδα του μπάσκετ εκπροσώπησαν ο πρόεδρος της ΚΑΕ Π.Αγγελόπουλος και ο προπονητής Π.Γιαννάκης καθώς και ολόκληρη η «ερυθρόλευκη» ομάδα. Από την πλευρά του δήμου του Πειραιά, ήταν ο ίδιος ο δήμαρχος Π. Φασούλας, ο οποίος κατά τη διάρκεια της ομιλίας του τόνισε: «Σήμερα 29 χρόνια μετά, είμαστε συνεπείς στο ραντεβού μας με την ιστορία. Μια ιστορία που «σημάδεψε» την ομάδα μας, την χώρα μας και την ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχαστούν αυτά τα αδικοχαμένα παλικάρια. Τα παιδια αυτά πέρασαν στην ιστορία και παραμένουν πάντα στην κάρδια μας. Ο πόνος δεν τελειώνει. Παραμένει πάντα μεγάλος. Πάντα θα τιμούμε τη μνήμη των 21 παιδιών που χάθηκαν. Αιώνια η μνήμη αυτών των οπαδών. Αθάνατοι».

Όμως αυτοί που πρωταγωνίστησαν, ήταν οι οπαδοί της ομάδας αλλά κυρίως οι συγγενείς των θυμάτων, που ακόμη και μετά από τόσα χρόνια, ρωτούν «γιατί;».




Animal Bank

Amelhassiz

Amelhassiz
http://amelhassiz.blogspot.com