xariseto.gr - Εδώ δεν πετάμε, χαρίζουμε!

Animal Bank

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2008

Τάδε έφη... Νίκος Καζαντζάκης

"Έχεις το πινέλο και τα χρώματά σου, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα".

Μια ωδή στην παρ-άνοια...

video

Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2008

Η τέχνη...


Η τέχνη βρίσκεται παντού! Σε κάθε γωνιά του δρόμου, σε κάθε στενό, μέσα στο σπίτι και έξω απ' αυτό. Η τέχνη βρίσκεται μέσα μας. Ζει από μας και μας θρέφει. Μας μεγαλώνει και μας ξεσηκώνει. Τέχνη είναι να "κατεργάζεσαι τέχνας". Τέχνη είναι να ζεις. Τέχνη είναι ν' αγαπάς και ν' αγαπιέσαι.

Η τέχνη βρίσκεται παντού. Όπου και να στρέψεις το κεφάλι. Βλέπεις την καλλιτεχνία του Θεού, στον ουρανό όταν σουρουπώνει. Βλέπεις την τέχνη στο χαραγμένο, από τον χρόνο, πρόσωπο ενός ανθρώπου. Η τέχνη βρίσκεται, στις σχισμένες σελίδες ενός σχολικού τετραδίου και χαραγμένη στον κορμό του αιωνόβιου δέντρου εκεί στην παραλία. Η τέχνη είναι μέσα μας. Είναι πανταχού παρούσα. Πόση τέχνη δεν κρύβει το γέλιο ή το γοερό κλάμμα του βρέφους της διπλανής πόρτας; Πόσο καλλιτεχνικό δεν είναι το χτένισμα της "τρελής" της γειτονιάς;

Λένε πως "η τέχνη μιμείται τη ζωή". Λάθος! Η ζωή μιμείται την τέχνη γι' αυτό είναι τόσο όμορφη. Κοίτα αυτά τα προβατάκια. Όχι, όχι αυτά που μετράς το βράδυ για να σε πάρει ο ύπνος. Κοίτα εκείνα που κάποιο χέρι έφτιαξε από κουνουπίδι. Ή το φανταζόσουν πως ένα μήλο θα μπορούσε να γίνει ποτέ αιμοβόρο κτήνος; Ή πως θα σου φαινόταν, εκεί που τρως το καρπουζάκι σου, δροσερό δροσερό, να σου σκάσει μύτη ένας κολυμβητής. Χα! Απίστευτο ε;

Στο είπα. Η τέχνη είναι παντού μέσα στη ζωή. Γι' αυτό μάθε τέχνη! Μάθε να ζεις! Αγάπα την τέχνη, αγάπα και τη ζωή σου!

To παραμύθι της ερήμου (ένα μυθιστόρημα δρόμου)

Μια φορά κι έναν καιρό, τα παλιά-παλιά χρόνια, ήταν στην έρημο μια σκηνή. Ήταν κι ένας κήπος και είχε φοινικιές, χουρμαδιές, μπανανιές, αχλαδιές, μηλιές, ροδακινιές, βερυκοκιές, πορτοκαλιές και μανταρινιές και λουλούδια και νερά. Και εκεί μέσα ήταν η σκηνή -μονάχη, χωρίς κανένα σπίτι.Μες στη σκηνή είχε χαλιά, πολύχρωμα και σεντούκια ολοσκάλιστα γεμάτα με ακριβά αρώματα και πολύτιμα μετάξια κι ασημοκαπνισμένα μαχαίρια και σπαθιά κι ένα γύρω πολλών λογιών λάμπες και καντηλέρια με χρωματιστά γυαλιά να φωτίζουν το βράδυ...Κι απέξω ήτανε δεμένο ένα άσπρο αράπικο άλογο, με κόκκινη σέλλα και χαλινάρι.'Ετοιμο-πανέτοιμο και περίμενε τον καβαλλάρη του κάθε ώρα, νύχτα και ημέρα.Κι αυτός φορούσε τριπλή κελεμπία, φαντή και λινή και μπαμπακερή και στο κεφάλι μακρύ μαντήλι δεμένο με σκοινί, όπως κάνουν όσοι μένουν στην έρημο, άσπρο και κόκκινο σκοινί.Κι ήτανε η πατρίδα του αυτή η σκηνή, από κει κρατούσε, από κει ξεκίνησε τη ζωή του. Κι άλλοι λένε πως ποτέ δεν γύρισε πίσω στην πατρίδα του ξανά κι άλλοι πως εκεί γυρνούσε κάθε βράδυ και τη μέρα ταξίδευε σ'όλο τον κόσμο.Κι άλλοι λένε πως αυτή η σκηνή δεν υπάρχει πουθενά στη γη κι άλλοι πως είναι κάπου κρυμμένη και μερικοί τη βρίσκουν σαν διασχίζουν τις ερήμους.Μα για τον καβαλλάρη δεν τολμούν να πούνε τίποτα. Κι ας τον βλέπουν να καλπάζει στα πλάτη τ'ουρανού με τη μαντήλα του ν'ανεμίζει στον αέρα και μ'όλα του τα όπλα, τα σπαθιά και τα μαχαίρια, τα τουφέκια και μπαρούτι στη σέλλα.Γιατί ό,τι κι αν έχει, είναι πάντα πιο λίγο, πες τίποτα, μπρος σ'εκείνα που πρέπει να διαβεί και να νικήσει την κάθε μέρα του στον κόσμο.
[...]
Η συνέχεια στο http://enaever.snn.gr

Σάββατο, 7 Ιουνίου 2008

Μαλβίνα - Μια αδημοσίευτη συνέντευξη



Για κάποιον που δεν σε ξέρει είναι πολύ εύκολο να πει ότι είσαι μια κομπλεξική κοντή που κάνει υπερβολικά την έξυπνη.
Αλήθεια; (γέλια). Πρώτη απ’ όλους εγώ το ξέρω πως κάνω την έξυπνη και πως είμαι τσάμπα μάγκας - και πάντα θα είμαι τσάμπα μάγκας. Αλλά αγάπα τους φίλους σου με τα ελαττώματά τους.
Ο κόσμος που σε διαβάζει ή σε βλέπει στο γυαλί δεν είναι φίλοι σου όμως.
Γράφω και κάνω εκπομπές για τους φίλους μου. Δεν θα ασχοληθώ με τη σημειολογία λαϊκής ηρωίδας. Αυτές αφορούν 300 πικραμένους της Πλατείας Συντάγματος. Με αφορούν περισσότερο απόβλητα στοιχεία αυτού του κόσμου. Κυρίες που γίνονται Ευδοκίες. Αν καταλαβαίνεις.
Γιατί τέτοια εμμονή με τα ερωτικά;
Κοίτα μικρέ. Εγώ τον έρωτα τον αντιλαμβάνομαι σαν την πιο φοβερή χειραψία προς τη ζωή. Και ξέρω πως αν μου πάρεις τον έρωτα από μέσα μου θα μου πάρεις τη ζωή μαζί. Θα με στριμώξεις και θα με ταπεινώσεις άγρια με αυτό τον τρόπο.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ γιατί τα έχει μαζί σου;
Δεν νομίζω ότι είναι θέμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. συνολικά.
Τότε;
Θες να σου πω κάτι; (εκνευρισμένη). Χεσμένους τους έχω όλους. Και ΠΑ.ΣΟ.Κ και Ν.Δ. και όλους. Από την πρώτη μέρα που μπήκα σε αυτό το διασαλευμένο χώρο ήξερα πάντα από ποιόν έπεφτε τηλέφωνο στο γραφείο του διευθυντή μου για να κοπώ. Κι όλα αυτά τα τελευταία χρόνια γίνεται ένα φοβερό ριπλέυ κάτω από ένα διαφορετικό ονοματεπώνυμο. Μακάρι η ταπείνωση της ολοσχερούς λησμονιάς να βρει όλους αυτούς στην ώρα τους. Όλοι όσοι μίσησαν και καταδίκασαν έναν Στρίντμπερκ στην τρέλα έχουν ξεχαστεί στην αιώνια λήθη. Τους ξέχεσε η Ιστορία. Εξάλλου σε μια χώρα και μια κοινωνία που τα χαρτιά είναι έτσι μοιρασμένα ώστε όλοι οι μέτριοι αυτού του κόσμου να κάθονται δίπλα σε έναν Διονύσιο Σολωμό κι έναν Άρη Βελουχιώτη δεν έχεις και πολλά να ελπίζεις. Εγώ πάντως δώρο τους έκανα: έναν δημοσιογράφο λιγότερο.
Γιατί πας τελευταία στην εκκλησία; Σου πάει ο Χριστόδουλος;
Ναι. Το άκουσα κι αυτό. Κι ότι κατέβηκα στην Πλατεία Συντάγματος να διαδηλώσω για την αναγραφή του θρησκεύματος πάνω στις ταυτότητες. Αυτές οι φανφάρες κάποιων είναι φορτισμένες από μια άθλια και μνημοκτόνο απουσία νοήματος όπως λέει κι ο ποιητής. Και ο Σημίτης να έμενε απέναντι από το σπίτι μου, πάλι ευγενής θα ήμουνα κι ένα καλημέρα θα το έλεγα. Εγώ και στον εχθρό μου που λένε το χέρι θα του το ‘σφιγγα.
Ακόμα κι αν ο εχθρός σου ήταν η γυναίκα που φλερτάρει τον άντρα σου;
Η γυναίκα που φλερτάρει τον άντρα μου δεν είναι εχθρός μου. Υπάρχει μια παρανόηση.(γελάει) Έτσι και διαβάλλεις ένα τρίτο πρόσωπο έχεις στρώσει έδαφος να πάει καλά η αντίζηλος. Με δυο λόγια δουλεύεις για πάρτη της. Δεν έχω ποτέ ασχοληθεί με τρίτους στη σχέση μου εξευτελιστικά. Έχω κάνει αηδίες μπροστά στα μάτια του άντρα μου αλλά στα μάτια μιας τρίτης δεν νομίζω ποτέ να έχω εξευτελιστεί. Όσο πιο πολύ ασχολείσαι με το να διαβάλλεις μια τρίτη στα μάτια ενός άντρα, τόσο πιο πολύ τον καψουρεύεις μαζί της.
Υπάρχουν συνταγές στον έρωτα;
Πλάκα μου κάνεις; Πως δεν υπάρχουν. Οι οποίες κι απαιτούν επιθετικότατη ακρίβεια στην εκτέλεση.
Συνεχίζει να σου αρέσει ο Ιαπωνικός Κινηματογράφος;
Πως μπορεί να μην μου αρέσει ένας λαός που σε όλες τις εκφράσεις της καθημερινότητας και της Τέχνης, επιλέγει το Ελάχιστο; Στην Ιαπωνία τα πράγματα μικραίνουν, κομματιάζονται για να πραγματώνουν μέχρι το παραμικρό,την ουσία και το βαθύτερο νόημα που διατρέχει αυτό τον πολιτισμό: τη σμικρότητα. Για αυτό και τρελλαίνομαι με όλη αυτή την μέγιστη παρανόηση που γίνεται στην ψευτοεστέτ αποδομημένη ελληνική κουζίνα με τις ελάχιστες μερίδες σχεδόν κακογουστιάς. Η μερίδα σούσι έχει σχέση με αυτό το βαθύτερο νόημα του πολιτισμού που ο έλληνας σεφ δεν μπορεί να κατανοήσει. Όπως δεν μπορεί ο ημιμαθής Αμερικάνος να καταλάβει ένα σινεμά χωρίς γυροστατικά μηχανήματα , σινεμά με μια κάμερα που παραμένει ωστόσο ακίνητη απέναντι από διαφανείς τοίχους από ρυζόχαρτο και σε αδιαφανείς ανθρώπους.
Θα έγραφες ποτέ κριτική γεύσης;
Ποτέ. Μου το είχαν ζητήσει τότε με τις εκπομπές μαγειρικής. Δεν θα μπορούσα να γράφω αυτά που θα ήθελα. Λίγο με την κριτική γεύσης τα πράγματα είναι πιο οριοθετημένα από το διαφημιστικό τμήμα ενός περιοδικού. Θα χρησιμοποιήσει το τμήμα μια καλή κριτική για να αξιώσει μια καλή διαφημιστική καταχώρηση. Είναι περίπου, σου κάνω μια χάρη (κριτική) για να μου την ανταποδώσεις (διαφήμιση).
Το (symbol) σου αρέσει;
Μου αρέσει ο Τσαγκαρουσιάνος. Του είπα σε ό,τι κάνει είμαι μέσα.
Αγαπάς τον πλησίον σου;
Αν είναι κακό να σκοτώνεις τον πλησίον σου δίχως λόγο, είναι χίλιες φορές πιο κακό να ερωτεύεσαι και να αγαπάς τον πλησίον σου δίχως λόγο.
Αγαπημένο ελληνικό τραγούδι;
«Εξαρτάται». Τόκας με Αλεξίου.
Αγαπημένο ξένο τραγούδι;
U2 “ With or without you”.
Τι συνιστά μια καψούρα;
Τα επιχειρήματα. Άμα έχεις επιχειρήματα κάνε ό,τι σου κατέβει. Δικαίωμα σου.
Τι θα ψηφίσεις σε αυτές τις εκλογές;
Αισχύλο και Προμηθέα.
Όνειρα;
Να καταφέρω να μεταδώσω την εμπειρία ενός Έρωτα.
Από τί θα ήθελες να σωθείς;
Την κριτική. Μισώ την κριτική.
Έχεις μυστικά;
Ποιός δεν έχει;
Τί δεν σου αρέσει στους φίλους σου;
Να διαφημίζουν τους νεκρούς τους γάμους, τις πεθαμένες σχέσεις τους και τις αναμνησιολογικές τους καταχωρήσεις στο άλμπουμ της καρδιάς. Εγώ μέσα μου καμιά θέση δεν χαλαλίζω για κανέναν. Η καρδιά μου είναι ολοκαίνουργια και επιτέλους δεν ντρέπομαι.
Γιατί λες πως η Βάνα Μπάρμπα είναι το ίδιο θεά με τη Μανιάνι;
Γιατί είναι και οι δυο ενεργητικές και στον πόθο όπως στα έργα.
Εκδικείσαι;
Αν θέλεις να εκδικηθείς, κάθισε στην όχθη του ποταμού και περίμενε να ξεβραστεί το πτώμα του εχθρού σου.
Γιατί φορούσες σε πολλές εκπομπές σου στρατιωτική στολή;
Γιατί στη γυναίκα η στολή σημαίνει υπόσχεση οικιακής τάξης. Μόνο οι άντρες, gay και straight, είναι σε θέση να εισπράξουν το φετίχ της στολής. Τη ρευστότητα του σώματος που καιροφυλαχτεί κάτω από το κέλυφος. Μόνο άντρας ερωτεύεται άντρα ένστολο ανυστερόβουλα.
Σου αρέσει ακόμα η Αθήνα;
Πλάκα μου κάνεις; Εννοείται. Στην Αθήνα είσαι σταρ. Δεν έχει σημασία τι κάνεις. Φτάνει που υπάρχεις μέσα στο πλάνο.
Τους Έλληνες γενικά τους πας;
Ο Ηράκλειτος ξέρεις τι λέει;
Τι;
Έλληνες που η νίκη τους είναι η καταστροφή τους.
Το πιστεύεις;
Εμ πως...Πες μου πως είναι δυνατό να σε λένε Ορέστη ή Αντιγόνη και να σου κάτσει καλά η ζωή.
Το πραγματικό σου όνομα;
Μαλβίνα.(γέλια)
Και τί θα πει «μου κάθεται καλά η ζωή;»
Υγεία κι οίστρος ερωτικός.
Όλο γύρω από τον έρωτα το πας.
Ο Έρωτας είναι πολιτική πράξη.
Ο Λαζόπουλος σου αρέσει;
Δεν μου άρεσε αυτό που έκανε στο τέλος στο Ιατρικό με την Αλίκη.
Τί έκανε;
Γράφτηκε στις εφημερίδες.
Δηλαδή;
Ήθελε να εκβιάσει την υπογραφή ενός συμβολαίου για την επινοικίαση του θεάτρου Αλίκη. Ήξερε ότι η Αλίκη είχε λίγες μέρες ζωής.
Ποιά είναι η χειρότερη ώρα ενός ανθρώπου;
Το είπε η Αναγνωστάκη « Η χειρότερη ώρα, είναι η ώρα που ενδέχεται να ανακαλύψεις την ομοιότητα αυτών που αγαπάς, με τους ανθρώπους που τους περιβάλλουν.»
Τώρα τί γράφεις;
Ένα σενάριο πάνω στον Αη Γιώργη του Χατζή. Για τη ματαιότητα της ομορφιάς. Αν δεν το πετάξω ολοκληρώνοντάς το κι αυτό στα σκουπίδια.
Το ‘χεις ξανακάνει;
Με κείμενά μου όταν διαβάζω κείμενα του Παπαγιώργη.
Αγαπάς την ομορφιά;
Ποιός δεν την αγαπάει; Ιδίως όταν απορρυθμίζει τους επικριτές της.
Αγαπημένη ατάκα χειμωνιάτικη;
Υπεράνω εποχής « Κάθε άνθρωπος μπορεί να αγαπηθεί αρκεί να είναι συμβάν κι όχι σύμπαν».
Γιατί τα μαλλιά σου τα βάφεις πάντα μαύρα;
Τα μαύρα μαλλιά υποδηλώνουν ανδρισμό, θάρρος, ευθύτητα και δραστηριότητα. Αν τα μαύρα μαλλιά γίνουν μόδα ο κόσμος θα ζήσει καλύτερα. (γελάει)
Τη μάνα σου πως τη λένε;
Χάνα. Και της χρωστάω πολλά. Και ιδίως τον πιο ζορισμένο και κυνικό μου εαυτό. Κάποτε πίστευα πως η επιτυχία είναι η καλύτερη εκδίκηση. Μπορεί να πέτυχα, μόνο και μόνο για να την βγω στη μάνα μου. Μπορεί κι επειδή ήθελα απ' όλους τους ανθρώπους μόνο τη δική της αναγνώριση.
Ψυχανάλυση έχεις κάνει;
Όχι. Τα τελευταία χρόνια κρατάω ημερολόγιο. Από εκείνα τα κοριτσίστικα. Με το κλειδάκι. Είναι μια πολύ αναστενάρικη εμπειρία. Γιατί είναι πολύ οδυνηρό να παραδέχεσαι, έστω και στο μοναχικό σου ημερολόγιο, που δεν θα το δει ποτέ κανείς, ποιά είσαι στην πραγματικότητα, που υπήρξες κάθαρμα, ποιούς πήρες στο λαιμό σου...Ένας χώρος ευρύς που σε στενεύει και όπου δεν χρειάζεται να συνηγορείς υπέρ του κάλπικου και ψευτοαθώου εαυτού σου. Αυτό είναι το ημερολόγιο. Το πρώτο πράγμα πάντως που συνειδητοποίησα κρατώντας ημερολόγιο, είναι πως κάθε θηλυκό πλάσμα έχει τη μοιραία σφραγίδα της μάνας του. Και καμιά δεν γλιτώνει τον κανόνα.
Τί θα τα κάνεις; Σκέφτεσαι να τα δημοσιεύσεις κάποτε;
Θα τα χαρίσω στις κόρες μου. Ίσως κάποτε φεύγοντας εγώ αλλά και ο παραμορφωτικός καθρέφτης της ωραιοποίησής μου ως μάνας, μέσα από αυτή την αυτοταπεινωτική γραφή, αναγνωρίσουν κομμάτια του εαυτού τους. Ίσως τις βοηθήσει αυτό μέσα στη δίκαιη ανακατανομή που θα κάνει κάποτε ο χρόνος να με καταλάβουν και καλύτερα.
Σήμερα τί φοβάσαι πιο πολύ Μαλβίνα;
Να γυρίσει κάποιος και να μου πει " Κάποτε σε αγαπούσα." Ή να γυρίσω κάποια μέρα η ίδια και να πω στον εαυτό μου πως "μέσα μου τελειώνουν οι άνθρωποι."
Και πως θέλεις να συνεχίσεις να ζεις;
Να μην καταλαβαίνω πως μια ζωή πλούσια σε αυταπάτες είναι μια φτωχή ζωή. Και να μαθαίνω κάθε μέρα στα παιδιά μου να μην πάρουν κανένα από τα δικά μου πατήματα, όπως δεν πήρα εγώ τα πατήματα της μάνας μου. Και να συνεχίσω να προσφέρω στον άντρα που τώρα αγαπώ τον μόνο ρόλο που ένας αληθινός άντρας ξέρει να παίζει: τον ρόλο του προστάτη. Όλα τα άλλα τον άντρα τον τρελαίνουν.
Σήμερα δυο άνθρωπο μπορούν να ζήσουν για πάντα μαζί; Να βρούν έναν οριστικό άνθρωπο;
Οι άνθρωποι όταν είναι να ξεπεραστούν ξεπερνιούνται όπως οι μόδες. Στα είκοσι σου, βρίσκεσαι με έναν άντρα. Αν στα σαράντα δεν έχεις προσπεράσει τις επιολογές των είκοσι σου, αυτό σημαίνει δυο πράγματα. Ή πως είσαι τυχερή και κατάφερες να βρεις έναν άνθρωπο του ίδιου βεληνεκούς και να εξελιχθείτε παράλληλα φτιάχνοντας ΤΟ κλασικό ζευγάρι ή αν αυτό δεν συνέβη, πως το μυαλό σου είναι για πέταμα.
Πολλές γυναίκες παρατάνε τους άντρες τους επειδή λένε εκείνος άλλαξε.
Φοβάμαι πως δεν αλλάζει αυτός. Απλώς εκείνες τον γνωρίζουν καλύτερα. Κι όταν τον γνωρίσουν καλύτερα και αυτό που βλέπουν δεν τους αρέσει και θέλουν δίκαια να το αλλάξουν, γνωρίζουν κάποιον άλλο. Καμία κατηγορία για αυτές που εγκαταλείπουν ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω και καταδικάζουν τους πρώην σε λήθη, γιατί ανήκω σ' αυτούς. Επί είκοσι χρόνια έφευγα. Κι ούτε τύψη ούτε αγάπη ούτε αδιαφορία ούτε μίσος ούτε συμπάθεια ούτε νοσταλγία. Όταν φεύγεις, ακόμη κι αν φύγεις με ξύλο, το πρώτο πράγμα που κερδίζεις είναι η απάλειψη της ντροπής σου. Της ντροπής να είσαι με κάποιον, που μαζί του νιώθεις λιγότερο μουράτη, απ' όσο όταν είσαι μόνη σου.
Η μοναξιά δεν σε φοβίζει δηλαδή;
Δεν είπα αυτό. Είπα πως απ' όλα τα αισθήματα, εκείνο που υπερχειλίζει στον άνθρωπο είναι η ντροπή. Η ντροπή και η ταπείνωση να είσαι γυναίκα κάποιου που δεν θέλεις.
Η Μήδεια γιατί σκοτώνει τα παιδιά της Μαλβίνα;
Για να εξαναγκάσει τον Ιάσονα να συναντηθεί μαζί της, αν όχι στον έρωτα, τουλάχιστον στον Πόνο, τον πιο κοινό παρανομαστή της ανθρώπινης φύσης.
Πολλοί λένε πως έχεις πολλές εμμονές.
'Εχω έμμονες ιδέες. Που για μένα δεν είναι άλλο παρά αβλαβή τσιμπούρια της σκέψης.
Τί διαβάζεις αυτή την περίοδο;
Ξαναδιαβάζω την 'Ωμότητα των Πραγμάτων' του Θεού Μπέϊκον. Κάπου λέει."Λόγω της απληστίας μου για τη ζωή δεν παίζω το παιχνίδι του θανάτου όπως κάνουν μερικοί. Η ζωή είναι τόσο μικρή, που όσο μπορώ να κινούμαι, να βλέπω, να αισθάνομαι, θέλω να εξακολουθώ να υπάρχω." Έτσι αισθάνομαι κι εγώ. Κι ας είναι η ζωή χωρίς νόημα...

Τον καιρό που δόθηκε αυτή η συνέντευξη, μερικές μέρες μετά τα γεννέθλια της το Φεβρουάριο του 2000, η Μαλβίνα δεν γνώριζε πως ήταν άρρωστη. Κατέληξε χτυπημένη από μικροκυτταρικό μεταστατικό καρκίνο στον εγκέφαλο που είχε ξεκινήσει από τη μήτρα, στις 7 Ιουνίου του 2002. Η συνέντευξη αυτή δεν δημοσιεύθηκε ποτέ.

posted by Non Private Life at
Monday, September 10, 2007

Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2008

Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2008

Μπέσα η μπαμπέσα!

Κάποιος φίλος, ταξιδευτής κι εκείνος, του διαδικτύου έγραψε, μεταξύ άλλων, στο blog του:
"Η μπέσα, φίλε μου, είναι πράγμα ακριβό. Δεν ξέρω από πού κρατάει η σκούφια της, από τα σπλάχνα ποιας γλώσσας την τραβήξαμε και τη βάλαμε στα δικά μας στόματα. Σημασία δεν έχει η πατρίδα της. Σημασία έχει τι πέρασε η έρημη η λέξη στα δικά μας χώματα. Όλοι έχουμε κι από ‘να σπίτι να της δώσουμε, αλλά τις νύχτες τη διώχνουμε χωστά κι αυτή γυρνάει ουρλιάζοντας σαν το παρατημένο σκυλί. Άλλοτε την ντύνουμε παρδαλούς μανδύες αρχαιοελληνικής προέλευσης και την στέλνουμε στη σκηνή να παίξει τον από μηχανής θεό. Αλλά τούτο το ερμαφρόδιτο φιλότιμο κρατάει λίγο και μετά χάνεται από την ορχήστρα μέχρι την επόμενη παράσταση.[...]
Αχ βρε παλικάρι μου... Η μπέσα έγινε μπαμπέσα και μπαμπέσικα είναι και τα χτυπήματά της. Κάτω από τη ζώνη, να λυθεί το παντελόνι και να γλιστρήσει στα γόνατα. Να σε ξεφτιλίσει και να σε εξαφανίζει.
Άραγε ποιος έχει περισσότερη μπέσα; Ο αλήτης ή ο κλέφτης;
Φτου σου σκουλίκι! Φτου σου παράσιτο μπαμπέση! Οραία, η δική σου η παράσταση! Χειροκροτώ το μεγαλείο σου, μεγάλε εσύ ερμηνευτή της παπαριάς σου! Σκουλίκι και παράσιτο!
Αλήθεια, τι είναι χειρότερο; Τα σκουλίκια ή τα παράσιτα; Ψηφίζω παράσιτα δαγκωτό! Μακάρι να μπορούσα να δαγκώσω εσένα! Όχι όπως το λέμε "αχ μουρχεται να σε δαγκώσω". Πραγματικά! Να σε δαγκώσω. Να πονέσεις, να ματώσεις. Μόνο τότε, θα νοιώσεις τον πόνο ειλικρινά, παράσιτο! Μόνο τότε!
Φτου σου!!! Χειρότερος από τις κατσαρίδες! Φτου σου, άνθρωπε υπάνθρωπε!
Αναγνωρίζεις μήπως κάτι από σένα στα προαναφερθέντα, σκουλίκι; Βεεεεέβαια! Σαφώς κι αναγνωρίζεις. Έχεις το "γνώθεις εις εαυτόν". Όσο γι αυτό... είμαι σίγουρη. Για αυτό, σκουλίκι, γίνεσαι μέρα με τη μέρα χειρότερος. Γι' αυτό! Φτύσε τα μούτρα σου, να μην σε ματιάσεις!
ΦΤΟΥ ΣΟΥ!!!!!

Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2008

Εις το επανειδείν...


Αν δεν κοιτάς εκεί που θες να πας, θα πας εκεί που κοιτάς...
(Από το "Δυό ξένοι", Νίκος & Εβελίνα)

Κυριακή, 1 Ιουνίου 2008

Οίκος Αντοχής

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Ανεξάρτητος", τεύχος 251

Animal Bank

Amelhassiz

Amelhassiz
http://amelhassiz.blogspot.com