xariseto.gr - Εδώ δεν πετάμε, χαρίζουμε!

Animal Bank

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2007

Αερικό

Αερικό Αερικό λένε την κόρη που αγαπώ
Αερικό Αερικό λένε την κόρη που αγαπώ
Βγήκα στο δρόμο μια βραδιάκι είδα να παίζουν τα παιδιά
μα πιο ψηλά στον ουρανόέπαιζε ένα άστρο μακρινό
Αερικό Αερικό λεν το λουλούδι που αγαπώ
Πήγα και βρήκα χρυσικόγια δαχτυλίδι μαγικό
μα ήταν το δάχτυλο μικρόκαι το χαμόγελο πικρό
Αερικό Αερικό λένε τα μάτια που αγαπώ
Τώρα θα ανάψω μια φωτιά
στα κυπαρίσσια του νοτιά
και στην ψηλότερη κορφή
θα σ' έχω μάνα κι αδερφή
Αερικό Αερικό λεν την αγάπη που αγαπώ

Νίκος Γκάτσος

Αερικό της νύχτας

Αργά περπάτησες
μες στη βροχή σιωπηλά μέσα στη θύελλα και με προσκάλεσες ξανά μ΄ εκείνο το επίμονο
βλέμμα σου που αδιασάλευτο ηδονικό
γίνεται φως πνοή και πρόσταγμα χορού ερωτικού χορού
μες στη βροχή, μέσα στη θύελλα δίχως κανόνες
και σωστούς βηματισμούς, απείθαρχο
σαν ξωτικό αερικό της νύχτας να πλημμυρίζει ο νους και οι αισθήσεις με βροχή,
με θύελλα,
με έρωτα,
με σιωπή...

Αργά περπάτησες μες στη σιωπή...
και χάθηκες...

Τάκης Τ.

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2007

Zωτική σύζευξη

...
Kαι όταν τα χέρια σου
Μακραίνουν προς τα κάτω
Ακουμπώντας τον πόρο του εδάφους
Απο το βάρος της παραίτησης
Κλέψε όπως μόνο εσύ ξέρεις
μια ματιά
Στην καμένη βελανιδιά
Που φέρνει μάτια ολοζώντανα
Σαν τις οφθαλμοκόρες που τυφλώνουν
Εκτινάσοντας την φουρκέτα της ζωής.
Αφέσου στην ακινησία που δημιουργεί η ένταση
Της νέας κίνησης
Νάχεις να θυμάσαι
Εστω και το αφηρημένο, πάντα διστακτικό απο την αμυντική σου γραμμή
Μειδίαμα του χαμογέλου σου.
Την μεταβολή του παλμού σου απο τον πλούτο της στιγμής.
Ολα αυτά τα πελώρια και αιώνια
υφασμένα με το νήμα του αοράτου προικιά σου
νάχεις στην ράχη σου για την ζωτική σου σύζευξη.
Troll

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2007

Όμικρον – Ωμέγα

Το κορμί σου γέμισε Ό
Ω το όμικρον…
Ο το ωμέγα σου…
Ψηλαφίζω…

καμιά φορά, ξέρεις, το «ο» της φωνής σου
γίνεται ωμέγα…
και να ξανά οι καμπύλες του όμικρον
κολλητές αλλά ανολοκλήρωτες…

Το «ο»… Τα «ο» του κορμιού σου
κάνουν το μυαλό μου να
σιγοψιθυρίζει: «όχι άλλη φάλαγγα, όχι…»
Ω το όμικρον
Ο το ωμέγα σου…

Τι κι αν η παιδικότητα κρύβει τη γυναίκα…
Τι κι αν η πιθανή αρρενωπότητα,
η αδρεναλίνη κρύβει τα μακριά θηλυκά επικίνδυνα νύχια σου…
Ω το όμικρον…
Ο το ωμέγα σου…

Η νύχτα η πουτάνα,
Η μόνιμη ερωμένη μου…
Της μοιάζεις…
Έκφυλη. Με μυρωδιές και σκοτάδια πιο
πολλά απ του μυαλού μου…
Ω το όμικρον…
Ο το ωμέγα σου…

Το κορμί σου γέμισε όμικρον…
Παιδική αστρόσκονη σα γυρίζεις
και στροβιλίζεσαι στα σεντόνια σου…

Ο Μορφέας σε φοβάται…
Κάθε βράδυ δίνεις πια μάχη για να σε «πάρει»…
Είναι αρσενικός διστάζει, ταπεινώνεται
στις καμπύλες σου…
Ω το όμικρον…
Ο το ωμέγα σου…

Πως, πώς να υποταχθεί…
Πώς, πώς να μην υποταχθεί κάποιος
στα θέλγητρα των δύο γραμμάτων
σου με τον ίδιο ήχο; Πώς;…
Ω το όμικρον…
Ο το ωμέγα σου…

Ακόμα και η αλμύρα σου δε μπορεί να σταθεί
στις γωνιές σου… Κυλά… κατρακυλά στις καμπύλες σου
«Όχι, όχι άλλη φάλαγγα… όχι!»
Άμη

Το φεγγάρι έστειλα


Το φεγγάρι έστειλα, άγγελέ μου, να σε βρει, να σε πάρει από τα χέρια που σε κοίμισαν, σε έφερε στην αγκαλιά μου κα σ’ ακούμπησε, προσεκτικά, να μην σου τσαλακώσει τα φτερά σου, στο στήθος μου. Ακούμπησε το αγγελικό σου πρόσωπο, στο μέρος της καρδιάς μου και όλη νύχτα έμεινα να παρατηρώ τη γλυκιά μορφή σου.
Το πρωί σαν ξύπνησες, με ρώτησες, με βλέμμα όλο απορία, που βρίσκεσαι και τότε εγώ σου είπα «στον παράδεισο». Γιατί αγάπη μου, εκεί με πήγες, την στιγμή που σε ένοιωσα στα χέρια μου.


Animal Bank

Amelhassiz

Amelhassiz
http://amelhassiz.blogspot.com